SCHIEDAM - Wie vandaag op Valentijnsdag door het centrum van Schiedam liep, kon het niet missen: de liefde hing in de lucht. Niet in de vorm van rozen, chocolade of ongemakkelijke etentjes bij kaarslicht, maar als iets veel duurzamers: liefde voor cultuur. En die liefde kreeg een gezicht. Of beter gezegd: twaalf zinnen. Twaalf 'wanlijners' van Jack Kerklaan.
door Astrid Manden-Benneker
Ze doken op in de Korte Kerkstraat, rond de Oude Sluis en omgeving. Geen cupido’s met pijl en boog, maar taalprojectielen die je onverwacht raken. Zinnen die je eerst doen lachen, dan fronsen en vervolgens nog eens laten lachen omdat je jezelf betrapt op het fronsen. Precies zoals Jack het bedoeld zal hebben.
Valentijnsdag draait normaal om de liefde tussen mensen. Vandaag draaide het om de liefde voor woorden, voor verwarring, voor speelsheid. Voor taal die weigert netjes in de pas te lopen. Jack Kerklaan is zo iemand die de Nederlandse taal niet gebruikt, maar uitdaagt. Alsof hij haar bij de schouders pakt en zegt: “Kom eens hier, jij kan leuker.”
Dat eerbetoon is niet toevallig. Jacks gezondheid laat hem op dit moment in de steek, maar zijn woorden weigeren dat voorbeeld te volgen. Ze staan daar gewoon. Op straat. Tussen winkelend publiek, voorbijgangers, haastige mensen en toevallige dagjesmensen. En ineens sta je stil. Omdat er een zin hangt die je hersens even een zijstap laat maken.
Intussen wordt er achter de schermen gewerkt aan Jack in the pocket, een boekje vol Kerklaaniaanse taalkronkels. Een klein formaat, maar met een grote missie: Jack letterlijk en figuurlijk dichtbij houden. Alleen… papier kost geld. Drukwerk ook. En daarom zijn er nog sponsoren gezocht. Niet voor een product, niet voor een logo in koeienletters, maar voor het behoud van iets zeldzaams: originele, eigenwijze taal die nergens anders vandaan kan komen.
De samenstelling en bijdragen – tekst én beeld – zijn opgedragen aan Jack. Niet als afscheid, maar als saluut. Want Kerklaan laat zich niet samenvatten, vastpinnen of afronden. Die laat je struikelen over woorden waar je dankbaar weer overeind van krabbelt.
Dus nee, dit was geen standaard Valentijnsdag. Dit was een dag waarop Schiedam zei: wij houden van cultuur wij houden van taal en we houden van Jack.
En zeg nou zelf: wat is er romantischer dan een stad die haar liefde uitspreekt in zinnen die nét niet helemaal recht lopen?
Astrid Manden-Benneker, tekst en foto's
N.B. link naar inzamelingsactie
"Deze inzamelingsactie verdient echt wat steun.
Elke donatie, groot of klein, kan een groot verschil maken.
Als je kunt, doneer dan of help door de link met anderen te delen.
Samen kunnen we echt een verschil maken."
Chelsea Kerklaan, dochter van Jack
Hier vind je de link naar de inzamelingsactie:
https://whydonate.com/nl/fundraising/jfks-cultureel-erfgoed|